Welkom op het digitale klaslokaal van de onderbouw (pré-groepen) en bovenbouw (examengroepen) Duits VMBO/HAVO/VWO van Eigenwijs! Hier vind je materiaal over alles waar de les ons, linksom of rechtsom, brengt. Je bent waarschijnlijk op deze site terechtgekomen via de ELO op Magister. Ook daar staat veel beeldmateriaal en extra informatie bij dit vak. Onthaast! Deze pagina is soms traag...
Dit kleine boek doen we als bonus en voor de lijst! Het gaat over een balletdanser, de beroemdste balletdanser ooit, Nurejew. Of eigenlijk gaat het helemaal niet over hem, maar over zijn hond, die eigenlijk helemaal niet zijn hond was....Hij komt in het bezit van een hond: Oblomow. De hond is vernoemd naar een romanfiguur uit de Russische literatuur, wellicht omdat de hond net als deze figuur niet zo heel veel zinnigs met zijn leven lijkt te doen. Er staan een aantal verwijzingen in dit boek naar beroemdheden. Om te beginnen natuurlijk Nurejew (ook geschreven als Nureyev) zelf: een Russische balletdanser en choreograaf. Wat je ook vindt van ballet, deze danser had het vermogen om het er uit te laten zien alsof het hem helemaal geen moeite kostte om zich zo te bewegen, jaren van krachttraining....
De volgende beroemdheid uit het verhaal die belangrijk is, is de Amerikaanse schrijver Truman Capote, die in werkelijkheid Nurejew ook wel eens ontmoet schijnt te hebben, maar of ze daadwerkelijk bevriend waren vertelt het officiële verhaal niet... Nurejew noemt hem in het boek op een gegeven moment "Streckfuß", dit blijkt inderdaad zijn tweede naam te zijn! Dan wordt Heinrich Böll nog geciteerd, een belangrijke Duitse linkse schrijver. De reden dat hij hier wordt geciteerd is simpelweg om te laten zien dat de beide heren, Capote en Nurejew, boeken lezen. En dan is er nog de vrouw, ook een balletdanseres op leeftijd, die voor Oblomow zorgt tot zijn dood. Het is een kort, lief verhaaltje (voor de verandering) waar jullie hopelijk wat mee kunnen.
Deze engelstalige juf heeft een aantal duidelijke clips op youtube gezet, waarmee je thuis kunt oefenen! Zeker voor de examenklanten onder jullie, die nu een deel van de grammatica aan het herhalen zijn, is dit een prettige reeks!
De eilanden in het Noorden van Duitsland zijn toch wel bijzonder. Aan de westkant zijn het waddeneilanden, te vergelijken met de wadden bij ons. Aan de oostkant is het een ander verhaal, daar is de rotskust nogal verwarrend, omdat je die eerder zou verwachten bij de Engelse kust dan hier. Maar daarover later meer. De Halligen, zoals de waddeneilanden worden genoemd, zijn veel kleiner dan bij ons, het zijn er heel veel, en ze lopen ook voor een deel onder water. Er zijn praktisch geen dijken of duinen, zoals bij Texel of Terschelling. De huizen zijn gebouwd op enorme terpen zoals we die kennen uit Friesland en Zeeland, en derhalve is het leven op die eilanden zwaar, duur en een beetje eenzaam. De mensen die hier wonen zijn daar echter opgegroeid en kiezen voor deze manier van landbouwbedrijven, die grotendeels uit het houden van vee en de visserij bestaat. De oostelijke kant van de Noordkust (Duitsland heeft geen andere kustlijn) is een rotskust, met witte steile wanden. Dit is onverwacht, maar zegt wel iets over het gegeven dat dit hele gebied tot aan de westpunt van Engeland aan toe, ooit met elkaar in verbinding heeft gestaan, onderbroken door een laag stuk zee dat wij de wadden noemen. Qua cultuur lijken deze gebieden ook heel erg veel op de onze: de sfeer in de havensteden, de middelen van bestaan en de mentaliteit verschillen niet veel van onze kustgebieden, het gevecht tegen de zee is natuurlijk ook hetzelfde. Toch is Rügen op een schokkende manier ook heel vreemd... Daar waar je kleine pittoreske havenstadjes verwacht, ligt opeens een enorme betonnen kolos. Op Rügen hebben de nazi's ooit getracht een luxe vakantiedorp te bouwen, Prora, bedoeld voor leden van de partij. Het is gigantisch groot, viereneenhalve kilometer lang!, past eigenlijk helemaal niet in dit landschap en heeft maar heel even mensen geherbergd, inmiddels is het een gevaarlijke bouwval waar een deel van ingericht is als museum...
De muziek uit deze korte film is overigens van Herbert Grönemeyer, die in 2012 op de maandag op een hoofdpodium van Pinkpop stond. De volgende documentaire hoort bij de opdrachten voor Landeskunde.
Deze stad lijkt in sommige opzichten meer op een Italiaanse barokstad dan op een Zuid-Duitse metropool. De geschiedenis van de stad gaat terug naar de Romeinen, vandaar misschien... München is bekend om haar Hofbrauhaus, een brouwerij die altijd hofleverancier voor de Beierse koning was, en bier maken is inderdaad iets waar ze goed in zijn in deze streek, het stikt er van de kleine ambachtelijke brouwerijen, die allemaal hun specialiteiten in combinatie met Pretzels, worst met mosterd en Radi (soort mierikswortel) aanbieden. Eén brouwerij met biertuin is leuk, maar soms draven ze door in deze stad. Als je niet van een paar kilometer kermis en biertenten houdt, en dan bedoel ik biertenten van het formaat festivaltent op Lowlands, blijf dan weg in de maanden september en oktober, als het Oktoberfest wordt gehouden. Dit oorspronkelijke koninklijke huwelijksfeest/oogstfeest is uitgegroeid tot een toeristische attractie, met zes miljoen bezoekers, waar niet veel origineel Beiers meer aan is. Commercieel en druk, en vooral heel erg duur. Maar als dit helemaal je ding is, zul je er van genieten. De stad is lange tijd hoofdstad geweest van een zelfstandig land, Bayern, en dat is te zien aan de grote hoeveelheid burchten, paleizen, regeringsgebouwen en kathedralen. Deze stad doet als het ware niet onder voor Wenen of Barcelona. Op de achtergrond van de stad ligt hooggebergte, skigebied, dus mocht je er ooit om die reden in de buurt zijn, ga er naar toe, je zult niet worden teleurgesteld.
Köln krijgt gemiddeld een rapportcijfer 8 voor haar sfeer, ligging en bezienswaardigheden. Köln is een stad die je moet zien te vermijden tijdens carnaval, want dan zijn er bovenop de bewoners van de stad (en Köln is een metropool) nog eens een half miljoen bezoekers in de stad. Maar buiten die dagen is Köln één groot feest. De stad heeft een mooie skyline, als je komt aangereden over één van de Rijnbruggen (bij voorkeur op een een motor heb ik gemerkt) zie je eigenlijk meteen waarvoor de stad heeft besloten geen hoogbouw meer in het centrum neer te zetten: De Dom is dominant. Over de Dom horen jullie een tweetal legendes, die terugvoeren naar de middeleeuwen, maar dat is ook de tijd geweest waarin dit gebouw is geboren, er is ruim vijfhonderd jaar aan gebouwd... Met de motor (of trein) heb je niet alleen de mooiste entree in de stad, je kunt ook gemakkelijker parkeren, met de auto een Duitse stad in rijden is tegenwoordig namelijk niet meer zo eenvoudig. Auto's hebben een vignet nodig om in het centrum van steden te mogen rijden, en anders moet je zorgen dat je de auto op een transferium parkeert en met het openbaar vervoer het stadscentrum bezoekt. Dit is echter meteen een groot voordeel bij deze stad, het centrum is het mooist als je de kleinere straten bewandelt en het meeste is ook wel op loopafstand. Mocht je het uitgaansleven van Köln willen onderzoeken, kan ik Gebäude 9 of Bürgerhaus Stollwerck aanbevelen. Het eerste is een concertzaal voor werkelijk alle stijlen, van clubavonden tot punk. Het ligt aan de rand van een industrieterrein, maar met de tram ben je zo in het centrum, waar heel veel cafés en restaurants zijn. De tweede is eigenlijk een wijkcentrum, in een oude chocoladefabriek, waar je lekker en goedkoop kunt eten, en waar veel culturele avonden worden georganiseerd, van cabaret tot bands. Het ligt ook nog eens aan de oever van de Rijn in een erg leuke wijk.
De golf. Dat is wat het woord betekent. Het verhaal is eigenlijk een remake van een Amerikaanse film over een experiment op een school, een film met de titel "the Wave". Het verhaal gaat als volgt; Een geschiedenisdocent probeert leerlingen het concept van fascisme uit te leggen, en merkt dat de leerlingen het allemaal maar flauwekul vinden. Wat toen in de tweede wereldoorlog is gebeurd, was omdat mensen er toen te dom voor waren om te zien dat ze werden gemanipuleerd en het zou met de huidige kennis van politiek en met de welvaart van nu nooit meer kunnen gebeuren. De leraar bewijst echter dat het met simpele trucs en door mensen tegen elkaar uit te spelen niet zo moeilijk is om een sfeer neer te zetten waarbinnen het snel uit de hand kan lopen en mensen elkaar letterlijk naar het leven staan. De Amerikaanse versie van deze film, want dat is het, begonnen als een film, loopt anders af dan de Duitse versie. Ik zal niet verklappen wat er gebeurt. De film mag niet meer op youtube, maar hier is de trailer.
Wat bizar is aan het verhaal is dat het ooit echt gebeurd is. Er is daadwerkelijk ooit een docent geweest, die eind jaren zestig een dergelijk experiment heeft uitgevoerd. Naar aanleiding daarvan heeft hij jaren later een essay geschreven met de titel "the third wave". Hierin beschrijft hij hoe simpel het was om leerlingen op te jutten. Op basis daarvan is er een film gemaakt in de jaren 80. En uiteindelijk een boek. Het verhaal wordt door leraren maatschappijleer en geschiedenis wereldwijd vertoond en verteld op school, en sinds kort ook bij Duits. Er is inmiddels namelijk een Duitse film uit die losjes gebaseerd is op het verhaal van de Amerikaanse film , maar gek genoeg is het Duitse boek "Die Welle" gebaseerd op de Amerikaanse filmversie en het daarbij behorende engelstalige boek en dus niet op de Duitse film... Dit levert nogal grote verschillen op, waaronder vooral een heel ander einde. De onderstaande links zijn verwijzingen naar lesmateriaal dat op het Histoforum staat. Een site voor geschiedenis, maar voor literatuur Duits zijn deze ook prima te gebruiken, en we gaan er dan ook mee aan de slag als we het boek Die Welle klassikaal gaan behandelen in de literatuurles.
Op dit moment wordt er gewerkt aan een reader over hoe werkwoorden in verschillende tijden vervoegd moeten worden. Deze reader is bedoeld voor iedereen die Duitse les heeft van mij. In samenwerking met Nederlands wordt er gekeken naar waar de meeste leerlingen tegen aan lopen en hoe de theorie het gemakkelijkst te leren is, er wordt gekeken naar de overeenkomsten en verschillen tussen de verschillende talen, in de hoop en veronderstelling dat jullie het dan sneller zien hoe het in elkaar steekt met die tijden. Ook zijn er plannen om een workshop te organiseren over talen, nog dit schooljaar. Maar daarover horen jullie meer als het zover is. Als de reader klaar is zal ik hem ook hier online zetten.
De havo examengroep heeft met ingang van vandaag een andere dag waarop ze literatuurles hebben van mij. Dat betekent dat de afspraken die we hebben over wat we op welke dag doen een hele dag naar voren opschuiven. Verder verandert er niets. Wellicht ten overvloede maar toch, dit is (voor iedereen) hoe je week er met dit vak ook al weer uit ziet:
pregroepen:Eerste les: boek Neue Kontakte of Salzgitter.Tweede les: Landeskunde, reis door Duitsland en de Duitse cultuur. Derde les: werkuur: kan van alles zijn, maar de meesten van jullie staan dubbel geroosterd... examengroepen: Eerste les : schrijven oefenen. Tweede les: vocabulaire toets en literatuur klassikaal. Derde les: werkuur talen, examenteksten oefenen.
Ik weet niet hoe lang deze link het gaat doen, maar een vriend wees me afgelopen weekend op deze melige Duitsers.... Mocht de link het niet meer doen, kijk op youtube bij Löffelspiel/Eschi.
